بازگشت ساکت در سکوت؛ وقتی خدمت در برخی اتاق‌ها بازنشستگی ندارد!

محمدرضا ساکت با عنوان رئیس کمیته صدور مجوز حرفه‌ای به فدراسیون فوتبال برگشت.

در غوغای بعد از فیفادی و آستانه شروع دوباره لیگ، دیگر کسی سراغ ناکامی تیم امید در بازی‌های آسیایی را هم نمی‌گیرد، چه رسد به اتفاقات دیگر! این خصلت فوتبال است و مدیران فدراسیون ثابت کرده‌اند هرچه را ندانند و بلد نباشند، استفاده از زمان و موقعیت را خوب می‌شناسند. نمونه آن تصویری از یک مراسم بود که در برخی رسانه‌ها منتشر شد؛ بازگشت محمدرضا ساکت به فدراسیون فوتبال!

اسم و اعتبار برخی چهره‌ها -در تمام تخصص‌ها- هیچ ربطی به صندلی و جایگاه آن‌ها نداشته و برای آن‌ها حکم و مسئولیت و سمت مهم نیست. آن‌ها حتی بدون سمت رسمی هم به پشتوانه سابقه و گذشته خود، جایگاه قدرتمند را حفظ کرده و حتی دور از گود هم اثرگذار هستند. مثل روسای سابق جمهور که رسانه‌ها برای انتشار اخبار این چهره‌ها از سمت و حکم رسمی آن‌ها مایه نمی‌گذارند، فقط نامش برای همه آشنا و کافی است!

محمدرضا ساکت در فوتبال ایران و در طول دو دهه اخیر، چنین جایگاهی داشته و هرگز از تصمیم‌گیری و تصمیم‌سازی در سطح اول این رشته پرطرفدار دور نمانده است. از آن چهره‌ها که با اسمی بزرگ و کاریزمای برتر -نسبت به سایر مدیران حاضر در عرصه- نامشان بر دیگران سایه انداخته و فرقی نمی‌کند چه حکمی به آن‌ها بدهید، صرف حضور و ورودشان به عرصه کافی است! مثلا در سپاهان و در سال‌هایی که ساکت به فدراسیون آمده بود، هر کس مدیر یا رئیس هیئت‌مدیره می‌شد، نمی‌توانست از زیر سایه نام او خارج شود و در فدراسیون فوتبال هم، او در هر جایگاه و رتبه همیشه مرد شماره ۲ -بعد از همشهری‌اش مهدی تاج- بود. مثلثی که با محمودرضا اسلامیان کامل می‌شد و حالا دوباره تشکیل شده است.

محمدرضا ساکت تا سمت دبیرکلی که به شکل رسمی مرد شماره ۲ فوتبال در دنیاست، بالا آمد اما به خاطر قانون بازنشستگی مجبور به خداحافظی از فدراسیون شد. بعد از مدتی به سپاهان برگشت، اما آن‌جا هم درست به همین دلیل مجبور شد صندلی مدیرعاملی را تحویل بدهد. این سال‌ها در سایه نشسته بود و حالا به عنوان رئیس کمیته صدور مجوز حرفه‌ای به فدراسیون فوتبال بازگشته است. این‌که چطور در برخی از اتاق‌های فدراسیون بازنشستگی مهم است و برای برخی میز و صندلی‌های دیگر حضور بازنشستگان منعی ندارد به کنار، حتما مهدی تاج از قوانین بهتر از ما خبر دارد. اما نکته اینجاست که با حضور محمدرضا ساکت در فدراسیون -اصلا عنوان و سمت رسمی او مهم نیست- دیگر چه کسی قدرت تصمیم‌گیری و اجرا خواهد داشت؟ مردی که بالاترین سمت‌ها را در این ساختمان داشته و بسیاری از مدیران حال حاضر برکشیده و وامدار او هستند، حتما طرف مشورت تمام کمیته‌ها و دپارتمان‌ها قرار می‌گیرد. کدام مدیر حال حاضر فدراسیون را سراغ دارید که بتواند به ساکت «نه» بگوید؟